Ghost-Thai.com

เว็บรวม เรื่องผี ทั้งผีไทยและผีต่างประเทศ โดยบอกเล่าเรื่องราวและประสบการณ์หลอนต่างๆที่ ทางบ้านส่งมาให้และเรื่องแต่ง เพื่อความบันเทิง 

ผีพรายน้ำ

ผีพรายน้ำ

ผีพรายน้ำตามความเชื่อ คือคนที่เสียชีวิตในน้ำแต่ ดวงวิญญาณไม่ได้ไปเกิด จึงต้องกลายเป็นผีอยู่บริเวณที่เสียชีวิตและค่อยหลอกหลอนหรือต้องการที่หาตัวตายตัวแทน

ผีพรายน้ำตามความเชื่อ คือคนที่เสียชีวิตในน้ำแต่ ดวงวิญญาณไม่ได้ไปเกิด จึงต้องกลายเป็นผีอยู่บริเวณที่เสียชีวิตและค่อยหลอกหลอนหรือต้องการที่หาตัวตายตัวแทน

ดวงวิญญาณไม่ได้ไปเกิด เป็นเรื่องนี้เกิดขึ้นในตอนที่ข้าพเจ้ายังเด็กๆ อายุในตอนนั้นราวๆ ประมาณ 11 ขวบ ข้าพเจ้ากับเพื่อนๆ เป็นเด็กแถวชนบทจึงมักจับกลุ่มกันเล่นตามบริเวณสวนและทุ่งนา ในกลุ่มของข้าพเจ้ามีตั้งแต่เด็กอายุ 9 ขวบ และมีพี่คนโตในกลุ่มเพิ่ง 12 ขวบ แค่นั้น

ในกลุ่มของพวกเราเป็นเด็กผู้ชายล้วน จึงซุกซนตามประสาเด็กๆ พวกเรามักจะชอบหนีพ่อแม่ไปเล่นน้ำคลองกันเสมอ และเหตุการณ์ในวันนั้นข้าพเจ้าจำได้แม่น

ผีพรายน้ำตามความเชื่อ คือคนที่เสียชีวิตในน้ำแต่ ดวงวิญญาณไม่ได้ไปเกิด จึงต้องกลายเป็นผีอยู่บริเวณที่เสียชีวิตและค่อยหลอกหลอนหรือต้องการที่หาตัวตายตัวแทน

พวกเราเหล่าเด็กๆ นัดกันไปเล่นน้ำคลองที่ไหลผ่านสวนยางพาราของเพื่อนคนหนึ่ง เมื่อพวกเราเดินทางไปถึง ข้าพเจ้าสังเกตเห็นมีอาหารที่ใส่ใบตองตั้งอยู่ริมคลองคล้ายๆ ของเส้นไหว้อะไรบางอย่าง แต่ในตอนนั้นข้าพเจ้าก็ไม่เข้าใจมากนัก

พวกเราลงเล่นน้ำกันอย่างสนุกสนานบางคนก็เก็บหอยโข่งในคลอง บางคนก็เก็บผักบุ้งแล้วแต่ใครชอบทำกิจกรรมอะไร มีพี่คนโตที่ชอบว่ายน้ำข้ามคลอง

ผีพรายน้ำตามความเชื่อ คือคนที่เสียชีวิตในน้ำแต่ ดวงวิญญาณไม่ได้ไปเกิด จึงต้องกลายเป็นผีอยู่บริเวณที่เสียชีวิตและค่อยหลอกหลอนหรือต้องการที่หาตัวตายตัวแทน

และกระโดดเล่นน้ำ ส่วนข้าพเจ้าก็จะเก็บผักบุ้งบริเวณข้างๆ ริมคลองเพราะว่ายน้ำไม่เก่งมากนัก เราเล่นน้ำกันจนถึงเย็นใกล้ค่ำ ในเวลานั้นข้าพเจ้าเห็นพี่คนโตว่ายน้ำอยู่บริเวณตรงกลางของคลอง และดูเหมือนว่ากำลังจะจมน้ำ เพื่อนๆ ในกลุ่มทุกคนที่เห็น ต่างก็พากันตกใจ

ข้าพเจ้ากระโจนลงน้ำรีบไปช่วยพี่ในกลุ่ม เมื่อข้าพเจ้าว่ายน้ำไปถึงตัวพี่เขา ข้าพเจ้าพยายามดึงลากพี่ขึ้นมา แต่เหมือนร่างของพี่มีอะไรบางอย่างดึงรั้งร่างของพี่เขาเอาไว้ ข้าพเจ้าจึงดำน้ำลงไป เพื่อจะช่วยเอาสิ่งนั้นออก

แต่สิ่งที่ข้าพเจ้ามองเห็นมีร่างของใครบางคนจะว่าเป็นมนุษย์อย่างพวกเราๆ ก็ไม่ใช่ รั้งขาพี่เอาไว้ ตามเนื้อตัวของร่างนั้นเต็มไปด้วยตะไคร้น้ำ เมื่อข้าพเจ้าเจอเช่นนั้นก็รีบดำขึ้นเหนือน้ำ แต่ขาของข้าพเจ้าเหมือนโดนยึดไว้กับมือของใครบางคน

ข้าพเจ้าพยายามดิ้นรนเอาตัวรอด จนสุดชีวิต เมื่อขาของข้าพเจ้าหลุดออกจากมือนั่น ข้าพเจ้าจึงรีบว่ายน้ำกลับเข้าฝั่ง ส่วนร่างของพี่เขาได้จมหายไปในคลองแห่งนั้น

เมื่อผู้ใหญ่ทราบเรื่องจากพวกเรา ได้พากันมาดำน้ำหาพี่เขา แต่หากันเกือบทั้งคืนก็หาไม่เจอ หลังจากเหตุการณ์นั้น ข้าพเจ้าตกอยู่ในอาการกลัว และหวาดผวาอยู่เกือบทั้งอาทิตย์

ข้าพเจ้ารู้สึกเสียใจมากที่ไม่สามารถช่วยชีวิตพี่เขาไว้ได้ แม่เล่าให้ข้าพเจ้าฟังว่าชาวบ้านได้พาหมอที่มีอาคมมา ถึงเจอศพของพี่เขา และตามร่างกายของศพมีรอยช้ำเป็นจ้ำๆ เหมือนที่น่องของข้าพเจ้าก็เป็นรอยแบบนั้นเช่นกัน

แม่ยังเล่าอีกว่าที่ตรงนั้นมีคนตายเกือบทุกปี เพราะมีผีพรายน้ำ ซึ่งคนที่ตายจะเป็นตัวตายตัวแทนในที่แห่งนั้น เหตุการณ์ในครั้งนั้นทำให้ข้าพเจ้าทำบุญอุทิศส่วนกุศลให้พี่เขาอยู่เสมอ และข้าพเจ้ายังรู้สึกผิดอยู่จนถึงทุกวันนี้

หรือสามารถเข้ารับชมวีดีโอเพิ่มเติมได้ ที่นี่

หรือสามารถชมเรื่องราวความหลอนอื่นๆได้ ที่นี่

#ดวงวิญญาณไม่ได้ไปเกิด #ผีพรายน้ำ #เรื่องหลอน #ความหลอนใต้น้ำ

ขอขอบคุณภาพจาก

  • f.ptcdn.info
  • pbs.twimg.com
  • s.isanook.com
  • static.thairath.co.th

สนับสนุนโดย

www.thaiseawstory.co
อ่านเรื่องเสียวได้ที่นี่
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on reddit
Reddit