Ghost-Thai.com

เว็บรวม เรื่องผี ทั้งผีไทยและผีต่างประเทศ โดยบอกเล่าเรื่องราวและประสบการณ์หลอนต่างๆที่ ทางบ้านส่งมาให้และเรื่องแต่ง เพื่อความบันเทิง 

“หัวรุ่ง”

“หัวรุ่ง”

หากคุณเป็นคนที่มีความเชื่อว่าสิ่งลี้ลับที่เรียกว่า วิญญาณมีจริง คุณต้องเป็นคนที่เคยหรือสามารถมองเห็นวิญญาณเหล่านั้นแน่นอน เช่นเดียวกับเรื่องที่จะเล่านี้ เพราะวิญญาณมีอยู่ทุกที่รอบตัวคุณ

หากคุณเป็นคนที่มีความเชื่อว่าสิ่งลี้ลับที่เรียกว่า วิญญาณมีจริง คุณต้องเป็นคนที่เคยหรือสามารถมองเห็นวิญญาณเหล่านั้นแน่นอน เช่นเดียวกับเรื่องที่จะเล่านี้ เพราะวิญญาณมีอยู่ทุกที่รอบตัวคุณ

วิญญาณมีจริง เรื่องนี้เกิดขึ้นกับตัวเองผม และเพื่อนร่วมงานชื่อว่า “โย” เรื่องนี้เกิดขึ้นบริเวณด้านหน้าของฝั่งถนนโรงแรมที่พวกเราทำงาน ซึ่งเรื่องนี้พึ่งจะเกิดขึ้นผ่านมาในปีที่แล้วนี้เอง

            ในคืนวันนั้นช่วงหัวรุ่ง ผมจะต้องเตรียมตัวรดน้ำต้นไม้ให้กับเจ้านายก่อนที่จะออกเวรกลับบ้าน โดยทุกครั้งที่ผมรดน้ำ โยเพื่อนร่วมงานก็จะมาช่วยลากสายยาง

เพราะสายยางมันค่อนข้างยาวระโยงระยาง ก็ต้องช่วยกันลากสายยางไป ตอนนั้นเป็นเวลาประมาณ 5 โมงเช้ากว่าๆ ผมก็กำลังคุยกับโย โดยที่โยพูดว่า

            “ถ้าวันไหนกูหยุด แล้วใครจะมาช่วยมึงลากสายยางวะ”

            “ไม่มี กูก็ต้องลากคนเดียว แต่มันก็เสียเวลา” ผมก็ตอบ ตอนนั้นเองที่โยก็พูดจาบ้าๆ ออกมาว่า “ผีที่ไหนจะมาช่วยมึงละ”

            “โอ๊ยยยย มึงอย่าพูดอย่างนี้ดิ นี่ก็พึ่งจะทำบุญโรงแรมมาไม่กี่วัน อย่าพูดอย่างนี้” ผมตอบ

            “เออ ไม่มีไรหรอก” โยตอบผม และช่วยลากสายยางต่อ ผมก็รดน้ำต้นไม้ไปเรื่อยๆ

หากคุณเป็นคนที่มีความเชื่อว่าสิ่งลี้ลับที่เรียกว่า วิญญาณมีจริง คุณต้องเป็นคนที่เคยหรือสามารถมองเห็นวิญญาณเหล่านั้นแน่นอน เช่นเดียวกับเรื่องที่จะเล่านี้ เพราะวิญญาณมีอยู่ทุกที่รอบตัวคุณ

            ในเวลานั้นฟ้าก็ยังไม่สว่างมาก ตอนนั้นโยที่ยืนอยู่ข้างผมซึ่งยืนรดน้ำต้นไม้อยู่ โยเล่าว่ามองออกไปหน้าถนนแล้วเห็นคนกำลังปั่นจักรยาน สวมหมวกกำลังปั่นมา ต้องอธิบายก่อนว่าด้านหน้าของโรงแรม

ส่วนของกำแพงจะต่ำทำให้มองเห็นจักรยานที่ขับผ่านมา แต่พอตรงส่วนป้ายจะมีขนาดสูงใหญ่มันก็จะบังทัศนียภาพการมองเห็นส่วนนี้ไป พอโยสังเกตว่าคนนี้ปั่นผ่านป้ายหน้าโรงแรม

โยก็เอะใจว่าทำไมคนที่ปั่นจักรยานมาถึงปั่นไม่พ้นป้ายหน้าโรงแรมมาเสียที โยก็ยืนดู แล้วผมก็เห็นว่าในตอนนั้นโยพยายามเดินออกไปดูหน้าป้ายโรงแรมเหมือนกำลังมองหาอะไรสักอย่าง แล้วก็เดินกลับเข้ามาบอกกับผมว่า

“เฮย ไอเหี้.. หลอนวะ เมื่อกี๊เห็นคนปั่นจักรยาน เขาก็ปั่นปกติผ่านหน้าโรงแรม กูก็มองว่าเมื่อไรจะปั่นพ้นมา สรุปเอ้าไอเหี้.. หาย!! หายไปไหนก็ไม่รู้…” โยที่เล่าจบก็มายืนติดอยู่ข้างๆ ผม และก็ยังมองหา พร้อมพูดว่า

“เมื่อกี๊กูเห็นคนปั่นจักรยานจริงๆ นะ ปั่นมาอย่างเร็วเหมือนมอไซด์ ปั่นจักรยานเสือภูเขาใส่หมวกกันน็อก แต่พอมันพ้นป้าย ทำไมกูไม่เห็นเขาต่อวะ” ผมก็ผวา และพูดว่า  “โย เมื่อกี๊มึงพูดว่าไง” โยก็พูดไม่ออก ได้แต่ยืนหันซ้ายหันขวายังมองหาจักรยานที่หายไป

หากคุณเป็นคนที่มีความเชื่อว่าสิ่งลี้ลับที่เรียกว่า วิญญาณมีจริง คุณต้องเป็นคนที่เคยหรือสามารถมองเห็นวิญญาณเหล่านั้นแน่นอน เช่นเดียวกับเรื่องที่จะเล่านี้ เพราะวิญญาณมีอยู่ทุกที่รอบตัวคุณ

หลังจากวันนั้นโยที่ต้องออกมาช่วยผมลากสายยางก็มีท่าทีกลัว และจะมองซ้ายมองขวาอยู่ตลอด จนทำให้ตัวผมเองรู้สึกกลัวไปด้วยและนี่เป็นเหตุผลที่ทำให้ผมไม่อยากมารดน้ำต้นไม้ตอนหัวรุ่ง เพราะมันมักจะมีเหตุการณ์ลักษณะแปลกๆ เกิดขึ้นมาตลอด

ครั้งหนึ่งลูกค้าของโรงแรมถอยรถชนต้นไม้ โดยเขาเองก็มีดื่มแอลกอฮอล์มา แต่ก็บอกว่าตัวเองไม่ได้เมา แต่ที่ถอยรถชนต้นไม้เป็นเพราะตอนแรกที่เดินออกจากโรงแรมมา เขานึกว่ามีพนักงานเดินตามมาส่งเขาหรือไม่ก็อาจเป็นพนักงานที่เดินป้วนเปี้ยนอยู่ในโรงแรม เขาก็หันไปมองเห็นอยู่นิดๆ ว่ามีคนเดินตามมา ก็คิดว่าเขาคงมาดูรถให้หรือยังไง

เขาจึงขึ้นรถตัวเองไป จากนั้นเขาเห็นคนยืนอยู่ตรงที่ต้นไม้ โดยที่ไม่รู้ว่าคนๆ นี้โผล่มาจากไหน เป็นจังหวะที่เขาสตาร์ทรถ กำลังจะออกไปเซเว่น ไฟหน้ารถที่ส่องเห็นคนอยู่ตรงต้นไม้

ทำให้เขาตกใจใส่เกียร์แล้วรถจึงพุ่งชนต้นไม้ไปเลยทันที เรื่องนี้จึงเป็นที่มาที่ทำให้เจ้านายเอาต้นไม้ต้นนั้นออกไป และเปลี่ยนมาตั้งเป็นซุ่มม้านั่งแทน แต่ไม่มีใครกล้าไปนั่ง นอกจากลูกค้าที่จะนั่งในตอนเช้า ส่วนตอนกลางคืนดึกๆ พวกเราพนักงานก็ไม่มีใครกล้าไปนั่งตรงนั้น

นอกจากนี้ยังมีเรื่องเล่าในที่ทำงานอีกหลายเรื่องจะเกิดในช่วงเวลาหัวรุ่ง ซึ่งแน่นอนว่าไม่ควรจะมีใครไปพูดทักในเวลากลางคืนไม่ว่าจะอยู่ในที่ๆ เรารู้สึกหรือไม่รู้สึก ส่วนของโยเพื่อนร่วมงานของผมก็ไม่ค่อยกล้าไปไหนอีก

เวลาจะชวนไปไหนในช่วงหัวรุ่ง ตัวผมเองก็คิดว่าถนนทุกเส้นนั้นย่อมมีคนประสบอุบัติเหตุ โยเองก็ยืนยันว่าตัวเองเห็นจริงๆ ในรุ่งวันนั้น อีกเรื่องหนึ่งคือปกติจะมีคนมาเก็บขยะ ซึ่งคนๆ นี้แกก็สติไม่ค่อยจะดี แกบอกว่ามาเก็บขยะหน้าโรงแรม โดยเก็บไปเรื่อยๆ แล้วมองไปบนตึก

ซึ่งในช่วงนั้นยังไม่มีการเปิดขายห้องพัก แต่ให้พนักงานมาทดลองพักทำความสะอาดอยู่ที่โรงแรม ชายคนนี้ก็เล่าว่าแกมองไปบนตึกแล้วเห็นคนเยอะมาก ยืนอยู่เต็มทุกห้องทั้งหญิงชาย

โดยเรื่องเล่านี้เขาเล่าให้กับร้านค้าที่หน้าโรงแรมฟัง ป้าเจ้าของร้านจึงมาเล่าให้พวกผมพนักงานโรงแรมฟังอีกทอดหนึ่ง และทั้งหมดนี้ก็เป็นอีกหนึ่งเรื่องราวแปลกๆ ที่เกิดขึ้นในที่ทำงานของผม    

หรือสามารถเข้ารับชมวีดีโอเพิ่มเติมได้ ที่นี่

หรือสามารถชมเรื่องราวความหลอนอื่นๆได้ ที่นี่

#โรงแรมผีสิง #วิญญาณในโรงแรม #ความหลอนในโรงแรม #วิญญาณหลอน

ขอขอบคุณภาพจาก

  • www.khaosod.co.th
  • undubzapp.com
  • img.mthcdn.com
  • f.ptcdn.info
  • sriwitananon.files.wordpress.com
  • 1.bp.blogspot.com

         

สนับสนุนโดย

www.thaiseawstory.co
อ่านเรื่องเสียวได้ที่นี่
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on reddit
Reddit