Ghost-Thai.com

เว็บรวม เรื่องผี ทั้งผีไทยและผีต่างประเทศ โดยบอกเล่าเรื่องราวและประสบการณ์หลอนต่างๆที่ ทางบ้านส่งมาให้และเรื่องแต่ง เพื่อความบันเทิง 

“กระซิบที่หู”

“กระซิบที่หู”

คุณเคยได้ยินกันหรือไม่ว่าในโลกของวิญญาณที่เขาต้องการสื่อสารกับคนหรือญาติ อาจจะมาใน รูป กลิ่น หรือแม้กระทั่งเสียงที่มีคนเคยพูดว่า ผีกระซิบ นั่นเอง

คุณเคยได้ยินกันหรือไม่ว่าในโลกของวิญญาณที่เขาต้องการสื่อสารกับคนหรือญาติ อาจจะมาใน รูป กลิ่น หรือแม้กระทั่งเสียงที่มีคนเคยพูดว่า ผีกระซิบ นั่นเอง

ผีกระซิบ เรื่องราวนี้เกิดขึ้นกับแม่ของผมเอง โดยเรื่องนี้จะเชื่อมโยงเกี่ยวข้องกับลูกบุญธรรมของคุณตาที่แกเก็บมาเลี้ยง ผมจะเรียกแกว่า “น้ายอม” โดยน้าแกสนิทกับแม่ของผมมากๆ

เรื่องราวเกิดขึ้นในตอนที่น้ายอมแกประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตจากไป ในช่วงวัยที่แม่ของผมยังเป็นสาววัยรุ่น แม่ของผมเล่าให้ฟังว่าแม่ของผมกับป้ามาศ ซึ่งเป็นพี่คนโตจะสนิทกับน้ายอมทั้งคู่

คืนวันที่เผาศพน้ายอมเสร็จแล้ว ทุกคนก็จะมานอนรวมกันที่บ้านของลุงเช่น ซึ่งเป็นเขยของพี่น้องแม่ โดยแกเป็นสามีของป้ามาศ บ้านหลังนี้อยู่ในอำเภอทุ่งสง ในช่วงเวลาดึกคืนนั้นมีป้ามาศ แม่ของผม น้าบี และน้าดาว นอนรวมกัน

ส่วนลุงเช่นจะนอนอีกห้องหนึ่ง ทั้งหมดก็รู้สึกกลัว เพราะรู้ว่าน้ายอมสนิทกับแม่และป้ามาศมากๆ ถ้าจะมีอะไรก็ต้องมาหาแม่และป้ามาศแน่ๆแม่ของผมเล่าว่าระหว่างที่นอนไปเรื่อยๆ แม่ก็ฝันว่าน้ายอมมาหาที่หน้าบ้าน และเรียกว่า

“พี่มาศ พี่หมูๆ” หมูคือชื่อแม่ของผม น้ายอมก็เรียกชื่ออยู่เช่นนั้นเรื่อยๆ ในความฝันแม่ก็ลุกขึ้นไปดูมองเห็นน้ายอมยืนอยู่หน้าบ้าน แต่ยืนในลักษณะคนตายยืนก้มหน้าคล้ายกับว่าเข้าบ้านมาไม่ได้

เพราะหน้าบ้านลุงเช่นมีศาลเจ้าจีนหรือว่าก๋งอยู่ในบ้าน ทุกวันนี้ก็ยังมีอยู่ด้วยลุงเช่นแกเป็นคนจีน จากนั้นในความฝันแม่ก็ตกใจตาเหลือก พลางคิดว่า “ยอม” มาจริงๆ ด้วย  แล้วแม่ผมก็สะดุ้งตื่น

คุณเคยได้ยินกันหรือไม่ว่าในโลกของวิญญาณที่เขาต้องการสื่อสารกับคนหรือญาติ อาจจะมาใน รูป กลิ่น หรือแม้กระทั่งเสียงที่มีคนเคยพูดว่า ผีกระซิบ นั่นเอง

แต่แม่ก็ยังรู้สึกได้ยินเสียงที่น้ายอมเรียกแม่กับป้ามาศดังอยู่ในหู และจากนั้นแม่ก็มองเห็นว่าป้ามาศที่นอนอยู่ฝั่งซ้ายมือตื่นนอนอยู่ก่อนแล้ว

จากนั้นป้ามาศที่เห็นแม่ของผมตื่นก็ลุกขึ้นมาก่อนและพูดว่า “หมู อย่าเสียงดัง อย่าทัก” พร้อมกับทำปากจุ๊ๆๆ ให้แม่ของผมฟังเสียงดู ปรากฏว่ามีเสียงเรียก แล้วป้ามาศก็พูดว่า

“เสียงยอม ยอมมาแล้ว มาหาพวกเราแล้ว” จากนั้นป้ามาศก็ยังห้ามไม่ให้แม่ของผมทำเสียงดัง แม่เล่าว่าเสียงนั้นไม่ได้เป็นเสียงยานอะไร แต่เป็นเสียงเรียกแบบช้าๆ

แม่ของผมก็เริ่มขวัญเสีย ส่วนน้าบีกับน้าดาวก็ยังคงหลับอยู่ด้วยความเป็นเด็ก ในช่วงเวลานั้นแม่น่าจะอายุราว 20 ต้นๆ ส่วนน้าๆ ก็อายุเพียง 17 – 18 ปี ต่อจากนั้นคือป้ามาศจูงมือแม่ของผมพากันลุกขึ้นไปดูตรงที่หน้าบ้าน

เพราะคิดว่าเสียงนั้นน่าจะเป็นน้ายอมจริงๆ และด้วยความรักที่มีต่อน้ายอมที่เล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็กๆ ป้ามาศก็ลุกขึ้นมาทั้งน้ำตา ทั้งที่แม่และป้ามาศเองก็กลัว ทั้งสองก็กอดกันมาดู ภาพที่เห็นก็เป็นเงาน้ายอมจริงๆ แบบที่มองเห็นว่าน้ายอมยืนอยู่หลังเสาของรั้วบ้าน เหมือนจะหลบอยู่

คุณเคยได้ยินกันหรือไม่ว่าในโลกของวิญญาณที่เขาต้องการสื่อสารกับคนหรือญาติ อาจจะมาใน รูป กลิ่น หรือแม้กระทั่งเสียงที่มีคนเคยพูดว่า ผีกระซิบ นั่นเอง

แม่กับป้ามาศก็ยืนร้องไห้กลัว แต่ก็เศร้าด้วยความคิดที่ว่าน้ายอมนั้นน่าสงสารจริงๆ ในจังหวะนั้นหมาก็หอนทั้งซอยบ้าน แม่กับป้ามาศที่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรก็ยกมือขึ้นมาไหว้บอกว่า “ขอให้ยอมไปสู่สุคติ”

หลังวันนั้นผ่านไปหนึ่งวัน เสร็จงานของน้ายอมแล้ว แม่และป้ามาศก็กลับมานอนกันที่บ้านของคุณตา โดยเอารูปของน้ายอมมาด้วย ทั้งที่ตามหลักแล้วหากคนตายยังไม่ครบ 100 วัน จะยังไม่มีการให้เปิดผ้าแดง ก็มีการนำรูปนี้มาไว้ที่บ้านของคุณตา

ซึ่งแม่กับป้ามาศตั้งแต่เด็กๆ ก็อยู่บ้านหลังนี้มาตลอด เพราะต้องเลี้ยงน้องๆ คือน้าบี น้าดาว น้าเจี๊ยบ น้าแกละ น้ากุ้ง แต่ในช่วงเวลานั้นพวกเขาแยกกันอยู่ โดยแม่ของผมมีหน้าที่ดูแลน้าบีกับน้าดาว ส่วนป้ามาศจะต้องไปช่วยยายขายของ

คืนนั้นแม่ของผมก็ต้องนอนคนเดียว เพราะคุณตาต้องออกไปเข้าเวรขับรถไฟ ซึ่งตาก็พาน้าบีน้าดาวไปด้วย ส่วนป้ามาศก็ต้องออกไปเตรียมของกับยาย สำหรับไว้ออกไปขาย เมื่อต้องนอนคนเดียวแม่ของผมก็มาได้ยินเสียงในช่วงหัวรุ่งเป็นเสียงของคนกำลังล้างจาน

ซึ่งมันเป็นช่วงเวลาเดียวกับที่น้ายอมยังอยู่แกจะชอบล้างจาน ชอบช่วยพี่ๆ แกเป็นน้องที่น่ารักมาตลอด เพราะรู้ว่าพี่ๆ เหนื่อย ก็จะไม่ต้องรอให้ใช้งาน

ในเวลานั้นแม่มั่นใจทันทีว่าเสียงนั้นไม่ใช่ป้ามาศ เพราะป้ามาศออกไปขายของตั้งแต่ตี 2 เพื่อเตรียมของขาย แม่ที่ได้ยินเสียงก็ไม่กล้าลงมาดูได้แต่นอนมุด แต่ก่อนจะถึงเช้าปกติแม่จะต้องลุกขึ้นในช่วงหัวรุ่งเพื่อจัดเตรียมของสำหรับทำขนมไว้ขาย ในขณะที่ยังนอนอยู่นั้น อยู่ๆ ก็มีเสียงของคนกำลังเปิดมุ้งและคลานเข้ามาบนที่นอน

และมีเสียงคนค่อยๆ ขยับเข้ามา ด้วยที่นอนสมัยก่อนไม่ได้นุ่มแบบสมัยนี้ ใครขยับเข้ามาก็ต้องได้ยินเสียง สักพักแม่ก็รู้สึกถึงไอเย็นๆ บริเวณลำคอ พร้อมกับมีเสียงกระซิบที่หู

“ยอมเอง… ยอมล้างจานไว้ให้แล้วนะ…” แม่กลัวและร้องไห้หนักมากในตอนนั้น กระทั่งได้ยินเสียงยายกับป้ามาศกลับมาจะมาเอาของที่เตรียมทำขนม แม่ก็โดนตีและโดนด่าระนาวว่าทำไมไม่ยอมเตรียมของให้ แต่เมื่อลงมาชั้นล่างแม่ก็สังเกตเห็นว่าจานถูกล้างไว้ให้เกลี้ยง

และอยู่ในลักษณะถูกจัดไว้แล้ว แม่รู้ทันทีว่าเป็นฝีมือน้ายอมไม่ใช่ป้ามาศหรือใคร แม่เห็นแล้วก็ต้องร้องไห้หนักอีกครั้งด้วยความที่ยังอาลัยถึงน้องที่จากไป และนี่ก็เป็นเรื่องราวทั้งหมดที่เกิดขึ้นหลังงานศพของน้ายอม

หรือสามารถเข้ารับชมวีดีโอเพิ่มเติมได้ ที่นี่

หรือสามารถชมเรื่องราวความหลอนอื่นๆได้ ที่นี่

#โลกของวิญญาณ #ผีมากระซิบที่หู #เรื่องราวความหลอน

ขอขอบคุณภาพจาก

  • f.ptcdn.info
  • img.painaidii.com
  • cdn.majorcineplex.com
  • cdn-th.tunwalai.ne

สนับสนุนโดย

www.thaiseawstory.co
อ่านเรื่องเสียวได้ที่นี่
Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on pinterest
Pinterest
Share on reddit
Reddit